دربارهی من
ویرایش دوم دربارهی من (بهمن ماه ۱۳۸۸)
من مهدی عباسیان مطلق، ۲۴ ساله، متولد شهر قم، و دانشآموختهی رشتهی فیزیک هستم.
مقطعهای پیش از دانشگاه را در دبستان امیرکبیر، راهنمایی ۱۳ آبان و منتظری، و دبیرستان فرهیختهی حکیم (هر سه در قم) سپری کردم. دورهی کارشناسی را هم در دانشگاه آزاد قم گذراندم و امسال (۱۳۸۸) به پایان رساندم. تا آنجا که به یاد دارم به بالابالاها، و در واقع جستجوی راز آفرینش، علاقهای ویژه داشتهام.
گرایش فیزیک دورهی کارشناسی من، به ناچار، حالت جامد بود. البته علاقهام بیشتر متوجه گرایش کیهانشناسی است که ناشی از اندیشههای روزگار خردسالی است و مطالعهها و فعالیتهایم را پیرامون آن به انجام میرسانم. در گذشته به گسترهی گستردهای از فعالیتهای گوناگون مشغول بودم که البته اقتضای روزگار نوجوانی است. هماکنون به پژوهش در زمینهی فیزیک و همچنین تدریس فیزیک میپردازم و به علاقهمندیهای دیگر تنها از چشم سرگرمی مینگرم.
شاید برای بعضیها جالب باشد که:
فیلمهای مورد علاقهام گلادیاتور، پدرخوانده، هوش مصنوعی و سریال گمشده است؛
خوانندههای مورد علاقهام داریوش، ابی، و فریدون هستند؛
سرگرمیهایم (البته پس از فیزیک!) تماشای فوتبال (بایرمونیخ)، موسیقی، فیلم، گردش در طبیعت، و تاریخ است؛
دوست ندارم آلودهی سیاست شوم؛
از مردم این سه کشور خوشم میآید: (۱) آلمان، به دلیل، مردانگی، پایداری و رعایت قانون؛ (۲) فنلاند، به این دلیل که واقعا زندگی میکنند و انسان را شایستهی زندگی میدانند؛ و (۳) ژاپن، به دلیل از خودگذشتگی در برابر خودشان؛ (آلمان و ژاپن، شکستخوردههای جنگ جهانی رو ببینید)
همهی چیزهایی که در ویرایش اول «دربارهی من» گفتهام را هنوز قبول دارم، والبته موضوع کامیابی و موفقیت به کمی توضیح نیاز دارد: کسی که این نوشته را خوانده بود برایم ایمیلی فرستاد و گفت مگر کسانی که خدا را قبول ندارند به موفقیت نمیرسند؟ پاسخ من هم این است که مخاطبان این جملهی من خداباورانی هستند که یک گوشه نشستهاند و میگویند خدا خودش کارها را درست میکند! به هر حال هر کسی، چه خداباور و چه بیخدا، با انگیزهها و باورهایی که دارد و البته تلاش و کوشش درصد موفقیتش را بالا میبرد.
برگههای مرتبط با من:
تماس با من
پیشینه و فعالیتهای من (فیزیک، آموزش فیزیک، زبان فارسی)
وبلاگ من
من در ویکیپدیا
,
ویرایش اول دربارهی من – تیر ماه ۱۳۸۵ تا بهمن ماه ۱۳۸۸
با پیشرفت و افزایش توان ارتباطی آدمیان و جهش از ارتباط های کاغذی به ارتباط های دیجیتالی، همگان دیر یا زود ناچارند که به جای به کار بردن تنها سه انگشت شست، اشاره و میانی برای با خودکار نوشتن، از هر ده انگشتشان برای تایپ کردن آن چه که می خواهند بگویند استفاده کنند. از این رو من نیز به ناچار آغاز کردم.
دامنه ی دانش و علاقه مندی های من بیشتر پیرامون فیزیک، ادبیات، اختر شناسی، فرهنگ و تاریخ ( به ویژه فرهنگ و تاریخ ایران ) ، رایانه و ورزش است و در این پایگاه اینترنتی که نام آن را از نیک نام نجومی-ام (خورشید وش) که به معنی “شبیه خورشید” (آلمانی: Wie die sonne , انگلیسی: Like the sun) است برگرفته ام، آن چه را که می دانم در اختیارتان میگذارم تا من نیز به سهم خود در گسترش دانش و فرهنگ کوشیده باشم.
درباره ی من:
من مهدی عباسیان، دانشجوی رشته ی فیزیک هستم (۱۳۸۸: الان کارشناس). مانند بیشتر فیزیکی ها به ادبیات و تاریخ علاقه مندم. البته هنوز یک فیزیک دان و یا تاریخ دان نیستم ولی برای رسیدن به آن چه می خواهم تلاش می کنم.
این جمله را از من به یادگار داشته باشید:
کامیابی و موفقیت به دو چیز نیاز دارد : یکی تلاش تو و دیگری خواست خدا، که اولی یک درصد و دومی نود و نه درصد از راه موفقیت را تشکیل می دهد و تا تو یک درصد را که سهم خودت هست انجام ندهی انتظار برای انجام شدن نود و نه درصد دیگر بیهوده است.
پاینده باشید.
خورشید وش
تیر ۸۵ خورشیدی